woensdag 8 februari 2012
Nieuwe column Peter Hanning: Wie ben ik

Nieuwe column Peter Hanning: Wie ben ik

NTTB kan niet rechtstreeks communiceren met leden

Zo nu en dan kom je er niet onder uit om een gezelschapspelletje te spelen met het neefje die daar al een aantal keren om had gevraagd. Dinsdagavond was het weer zover. Wie ben ik? Een spel waarbij de ene speler een mannetje of een vrouwtje uit het stapeltje kaarten kiest. De tegenspeler moet dan door middel van gesloten vragen proberen te achterhalen wie er op het kaartje staat. Heeft deze man zwart haar? Mijn neefje had de grootste lol, omdat ik mijn bordjes van personen die het niet konden zijn maar mondjesmaat kon omkieperen. Het leek wel een spel tussen de NTTB en de leden. Wie is nu eigenlijk de allang gecontracteerde herenbondscoach? Ja, ik weet hoe hij heet. Maar ik heb geen idee hoe hij eruit ziet en al helemaal niet wat zijn ideeën en opvattingen over het tafeltennisspelletje zijn. Maar goed, ik weet wel dat ie in september aan de slag gaat bij de NTTB.

Valentijnsvoordeel
Ik hoop meer te horen van de nieuwe bondscoach als alleen maar dat hij met de NTTB wil bouwen aan nieuwe generaties. Een bondscoach is voor een sportbond toch een – en misschien wel hét - gezicht naar de buitenwereld. Daaronder versta ik gemakshalve ook maar even de pakweg 35.000 leden. Hij kan ons het verhaal vertellen waar we met onze talenten en toppers naar toe gaan. Hij kan ons enthousiast maken voor het WK in Rotterdam. Hij kan zijn visie presenteren. Hij kan topsport onder de aandacht brengen van de breedtesporters. Misschien is het beter dat ik het woordje ‘kan’ vervang door het woordje ‘moet’… Natuurlijk is het nog geen september en ben ik misschien te vroeg met dit verhaal. Maar ja, de damesbondscoach is toch ook al weer enkele maanden aan het werk… Weet een gewoon lid van de NTTB de namen op te lepelen van onze nieuwe bondscoaches? Ik denk van niet. En dat is bijzonder jammer. Misschien zien we in Tafel & Bat (1e jaargang, 2e uitgave) wel een boeiende tweeluik over Nikola Vukelja en Chen Zhibin. Dat zou een goede zaak zijn, want het zijn juist personen die onze sport moeten verkopen!
 
De NTTB kan niet rechtstreeks communiceren met haar leden. Dat is een tekortkoming vanjewelste. De website(s)? Voor actueel korte berichten prima geschikt, maar voor een interview met sprekende foto’s of achtergrondinformatie kunnen we dat toch geen serieus communicatiemiddel noemen? Maar ja, een alternatief hebben we op dit moment simpelweg niet. En dat is eigenlijk bijzonder vervelend. De NTTB moet al jarenlang vechten tegen de negatieve beeldvorming onder haar eigen leden. En dat kost energie. Communiceren met de leden gaat nu vooral omslachtig en stroperig via afdelingen en verenigingsecretariaten. De NTTB is dus overgeleverd aan – en ik gebruik nu de woorden van voorzitter Verkooyen – ‘professionele vrijwilligers’. Te vaak komen boodschappen niet, onvolledig of onjuist terecht bij de leden. En dat komt de beeldvorming en het enthousiasme niet ten goede. Dé doodsteek voor de vele goede dingen die er weldegelijk zijn voor én door de leden van de NTTB. Als m’n neefje zometeen een potje wil Mens-erger-je-niet-en sla ik een rondje over. ’t Is tijd om in beweging te komen!

Nog een column lezen? In aanloop naar de wereldkampioenschappen in Rotterdam schrijft Peter Hanning een aantal columns op www.wktafeltennis.nl

Foto: TTnieuws ©



TTsport: Alle merken op voorraad en snel thuis, klik hier


  • Vrijdag 20 augustus - 10:16
  • Bron: Column Peter Hanning
  • Column

Reacties

  • Geen account? Klik hier om een account aan te maken.

Column

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen Zaterdag en zondag heb ik een kijkje genomen bij de Groninger Kampioenschappen in Loppersum. Er was een deelnemersveld wat de tafeltennisburgers weer moed kan geven. Vorig jaar was het namelijk dramatisch. Natuurlijk is het altijd leuk om weer met bepaalde personen te spreken over van alles en nog wat. Vooral tafeltennis is natuurlijk onderwerp van gesprek. Of ik nog competitie speel? Die vraag is mij meerdere keren gesteld. Het antwoord is nog steeds hetzelfde: nee. Dan moet er toch eerst een competitie aangeboden worden waarin ik op normale speeltijden actief kan zijn. Maar toch is mijn onderbouwing van het antwoord niet meer het zelfde. Ik gaf altijd als sprekend voorbeeld dat ik geen zin meer heb om op een dinsdagavond een uitwedstrijd te spelen in Finsterwolde. Eigenlijk wist dan iedereen in mijn buurt wat ik bedoelde. Een glimlach van mijn gesprekspartner was vaak de non-verbale bevestiging.

#