woensdag 8 februari 2012
Column Peter Hanning: Koen, zijn held

Column Peter Hanning: Koen, zijn held

Trainen, trainen en nog eens trainen

Maandagavond was ik aandachtig toeschouwer in De Borgstee. De nog steeds te warme thuishaven van Argus was op dat moment het decor voor ruimschoots dertig tafeltennisfanaten uit het hele land. De ongelofelijke drive waarmee onder leiding van Vlieg en Douwes werd getraind belooft veel moois voor het komende jaar. Mooi om die gasten van jong tot oud aan het werk te zien. Het is toch wel bijzonder om starters en eredivisiespelers in één zaal te zien zwoegen. Van jong tot oud… ehmmm… nou ja, oud… er waren enige generatiekloven te constateren zullen we maar zeggen. Op de publieke tribune waren we in ieder geval onder de indruk van ieders knallende honger naar de bal. Het eerste nummer van Tafel & Bat kwam ook nog even voorbij. Toch leuk. Ik had de nodige exemplaren kunnen slijten kan ik u verzekeren.

Valentijnsvoordeel

Ik bleef onbedoeld hangen tot het einde en kreeg de vraag of ik een paar jongens naar het sporthotel wilde brengen. Anne, geen probleem. Wie neem ik mee? Twee uitgebluste jongens van Dedemsvaart met hun sporttas over de schouder werden aan mij toebedeeld. Op weg van de sporthal naar de auto werd ik verblijd met het enthousiasme van de kleinste van het stel. Hij wil een topseizoen gaan draaien. Hij vindt het tafeltennisspelletje helemaal geweldig. En hij vertelde met twinkeling in zijn ogen over een gesprek dat hij had gehad met een andere tafeltennisser. Ze waren met elkaar in gesprek geraakt over de sport waar ze allebei helemaal gek van zijn, sprak hij. Ze kenden elkaar niet. Ze vroegen elkaar natuurlijk in welke klasse ze speelden. Zijn sporttas was inmiddels wat te zwaar geworden en sleurde enigszins over de stoffige straat. Weet je wat hij speelde? vroeg het mannetje aan me. Ik haalde mijn schouders op, terwijl ik mijn glimlachen over zijn getoonde passie nauwelijks kon beheersen. Hij speelt heel hoog in Nederland. Ik wist helemaal niet dat ik op dat moment met Koen Hageraats aan het praten was!

Koen is zijn held, zijn voorbeeld. Dat maakte ik uit alles op. Hij was er trots op dat ie met Koen had zitten praten. Het ventje maakt deze week heel veel trainingsuren, maar dat was geen probleem vertelde hij.  De ‘ik-wil-net-zo-goed-worden-als-Koen-mentaliteit’straalde van zijn gezicht. Hij moest eens weten dat Koen elke week deze trainingsuren maakte. En doe jij ook wat in tafeltennis? Ja, ik vertelde dat ik onder meer trainingen geef. Net zo goed als Anne? Nee joh, hoefde ik niet eens te zeggen. Hij wist het antwoord natuurlijk al, want de volgende vraag werd al weer – en wat serieuzer – op mij afgevuurd. En wat nog meer? Ik schrijf zo nu en dan een stukje op TTNieuws, een column noemen ze dat. En aangemoedigd door het ventje dat de deur van de auto dichtsloeg dacht ik aan de volgende uitgave van Tafel & Bat. De grote poster in het midden is wat mij betreft al vergeven. Aan Koen Hageraats. Zijn held.



Foto: TTnieuws ©



TTsport, alle tafeltennisartikelen op voorraad, klik hier


  • Vrijdag 13 augustus - 12:15
  • Bron: Peter Hanning
  • Column
  • 1 reactie

Reacties

Wilfred

Tafel & Bat

We zijn nu een week verder en ik heb helaas nog geen blad gezien. Enig idee wanneer de gewone NTTB-ers dit blad krijgen?

  • Geen account? Klik hier om een account aan te maken.

Column

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen Zaterdag en zondag heb ik een kijkje genomen bij de Groninger Kampioenschappen in Loppersum. Er was een deelnemersveld wat de tafeltennisburgers weer moed kan geven. Vorig jaar was het namelijk dramatisch. Natuurlijk is het altijd leuk om weer met bepaalde personen te spreken over van alles en nog wat. Vooral tafeltennis is natuurlijk onderwerp van gesprek. Of ik nog competitie speel? Die vraag is mij meerdere keren gesteld. Het antwoord is nog steeds hetzelfde: nee. Dan moet er toch eerst een competitie aangeboden worden waarin ik op normale speeltijden actief kan zijn. Maar toch is mijn onderbouwing van het antwoord niet meer het zelfde. Ik gaf altijd als sprekend voorbeeld dat ik geen zin meer heb om op een dinsdagavond een uitwedstrijd te spelen in Finsterwolde. Eigenlijk wist dan iedereen in mijn buurt wat ik bedoelde. Een glimlach van mijn gesprekspartner was vaak de non-verbale bevestiging.

#