dinsdag 7 februari 2012
Column Peter Hanning: NTTB 75 jaar, ahoi ahoi!

Column Peter Hanning: NTTB 75 jaar, ahoi ahoi!

Wat gaan club en afdeling doen aan ons WK?

Daar zat ik dan in mijn fel oranjeshirt met het logo van de Special Olympics 2006. In mijn autootje tussen Hoogkerk en Groningen schakelde ik mijn radio van 1 naar 2. Even geen Jack - ’t is buitenspel!!!’ - van Gelder. Ik was net als 16 miljoen andere Nederlanders aangeslagen na de finale tegen Spanje. Ik kon ook even niet blij zijn met de juiste wereldkampioen die ik had voorspeld in de Argusvoetbalpoule, wat me nog een plaatsje in de subtop opleverde. Vier minuten verwijderd van € 250,= in een andere voetbalpoule. Ik had ingezet op een nul-nulletje. We zouden afrekenen met 1974, 1978 en met het penaltysyndroom. Drie vliegen in één klap voor Oranje… Helemaal niets van dat alles. Piep.  Ik baalde. Op Radio 2 zong Frank Boeijen mij rustig toe “Zeg me dat het niet waar is….” En zonder dat ik het door had zong ik hardop mee. Blijkbaar niet om aan te horen. De dame in haar MPV die naast me stond bij de verkeerslichten op het Hoendiep keek me hoofdschuddend aan. Zij was blijkbaar al terug op aarde…

Valentijnsvoordeel
Het normale dagelijkse leven is niettemin weer de realiteit van de dag. We kunnen ons gaan richten op wat komen gaat. Bijvoorbeeld op het volgende WK-feestje. En dan doel ik natuurlijk op het wereldkampioenschap volgend jaar in Rotterdam. De NTTB heeft een mooie promotiecampagne op touw gezet, dat belooft veel. Mooi dat onze bond eindelijk met onze toppers het land in gaat. En ik hoop oprecht dat afdelingen en clubs het gaan oppakken. Alleen dan kunnen we volgend jaar ons eigen Oranjefeestje gaan vieren in Ahoy. Het zou een gemiste kans zijn als we er niet met elkaar iets moois van maken. Nee, ik verwacht geen rondvaartboot door de Amsterdamse grachten of een groots onthaal op de Coolsingel. Maar wat zou het mooi zijn als de NTTB in een paginagrote advertentie in het nieuwe tafeltennisblad ‘Tafel & Bat’ het tafeltennispubliek bedankt voor een geweldig slotakkoord van het 75 jarig-jubileum. Een special editie mag natuurlijk ook...

Tafeltennisland viert nu vakantie. Dat ga ik ook even doen. Mooie gelegenheid om zo nu en dan te brainstormen over van alles en nog wat. Ik hoop dat vereniging- en afdelingbestuurders dat ook gaan doen. Na de vakantie laat ik me graag verrassen door allerlei WK-acties. Een  voorproefje… Elke afdeling gaat met een bus vol jonge tafeltennissers hun Jeugd Cup team supporteren. Elke club kiest een vrijwilliger van het jaar en bedankt hem of haar met een finalekaartje. De WK-banner staat op elke homepage van de vereniging- en afdelingwebsite. Een spandoekenwedstrijd met teksten als NTTB 75 jaar: Ahoi ahoi! Beste bestuurders, ik hoop dat uw leden van u horen na de vakantie. Maar gek genoeg – zonder u allen over één kam te willen scheren – vrees ik dat we van de meeste van u weinig gaan horen. En dan ga ik met tegenzin toch nog maar even met u terug naar afgelopen zondagavond. Radio 2, even na elf uur… ‘Zeg me dat het niet waar is…, zeg me (…) dat (…) het (…) niet (…) waar is!’
 
Prettige vakantie!



Alle topmerken uit China en Europa, klik hier


  • Donderdag 15 juli - 13:16
  • Column

Reacties

  • Geen account? Klik hier om een account aan te maken.

Column

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen Zaterdag en zondag heb ik een kijkje genomen bij de Groninger Kampioenschappen in Loppersum. Er was een deelnemersveld wat de tafeltennisburgers weer moed kan geven. Vorig jaar was het namelijk dramatisch. Natuurlijk is het altijd leuk om weer met bepaalde personen te spreken over van alles en nog wat. Vooral tafeltennis is natuurlijk onderwerp van gesprek. Of ik nog competitie speel? Die vraag is mij meerdere keren gesteld. Het antwoord is nog steeds hetzelfde: nee. Dan moet er toch eerst een competitie aangeboden worden waarin ik op normale speeltijden actief kan zijn. Maar toch is mijn onderbouwing van het antwoord niet meer het zelfde. Ik gaf altijd als sprekend voorbeeld dat ik geen zin meer heb om op een dinsdagavond een uitwedstrijd te spelen in Finsterwolde. Eigenlijk wist dan iedereen in mijn buurt wat ik bedoelde. Een glimlach van mijn gesprekspartner was vaak de non-verbale bevestiging.

#