Nieuwe column Peter Hanning: Jeugd Cup, weer volop genieten!
Evenement maakt in 2011 uitstapje naar WK in Rotterdam
Rotterdam heeft er volgend jaar een mooi topsportevenement bij: de Nationale kampioenschappen voor afdelingsteams van welpen en pupillen. De NTTB Jeugd Cup maakt als ‘side-event’ van de Wereldkampioenschappen een fantastisch uitstapje. Mooi voor onze jonge talenten uit de acht afdelingen om zich op dat podium te mogen presenteren. Bovenal is het een fantastisch evenement waar iedereen die er bij betrokken is volop geniet. Van de formule, de strijd en passie achter de tafel, sportiviteit, het groepsgevoel, de beleving en van de wil van iedereen om er het beste van te maken. Het afgelopen weekend was hierop – ondanks de ongelofelijke hitte – geen uitzondering. Wat maakt de Jeugd Cup zo bijzonder? Het is de slagroom op de taart als afsluiting van het tafeltennisseizoen. Iedereen gaat er nog één keer hard tegenaan om het uiterste uit zichzelf te halen. Mart Smeets had hierover kunnen zeggen: ‘dat levert mooie televisiebeelden op’. (Hier volgt een herhaalde oproep:) Tafeltennis.TV, waarom heb ik jullie niet gezien?!?!? Dit was en is tafeltennispromotie bij uitstek!
De tribunes hadden zicht- en vooral hoorbaar met het mannetje te doen. Ik kreeg juist respect voor het mannetje. Zelf concluderen dat ie er nog niet klaar voor was en dan zelf de verantwoordelijkheid nemen om na één schamel puntje een time-out te vragen. Klasse! En het respect nam alleen maar toe. Hij knokte zich helemaal terug in de wedstrijd met heerlijk tafeltennis. En je had hem moeten zien glunderen en juichen na de zinderende 10-10 tegen Holland Noord, die werd gewonnen op basis van games. De boys van Gelre pakten daarmee de bronzen medaille. Nummer 166 was voor heel even wereldkampioen! Hij ontpopte zich voor mij als toonbeeld van wat de Jeugd Cup is.
Het toernooi staat als een huis. Complimenten voor de organisatie zijn meer dan terecht. Was het dan allemaal pico bello? Nou, er zijn wel wat puntjes van aandacht. De laatste jaren moeten de spelers die als eerste hun wedstrijden hebben gespeeld wel erg lang wachten op de laatste wedstrijden. Dat levert ook wel wat negatieve reacties op van ouders die dan toch echt wel naar huis willen. Misschien is het voortaan wenselijk om op de finaledag het eredivisiesysteem te spelen. Nog iets, afgezien van het mooie programmaboekje en flyers was nergens het WK-logo te zien en was nergens het NTTB-logo te vinden in de zaal. Jammer. Laat zien dat je trots bent op de Jeugd Cup!
Het toernooi is volgens mij in werkelijkheid al veel groter dan ‘men ‘ eigenlijk denkt. En onderwaardering zou toch wel een beetje jammer zijn. Keek vandaag bijvoorbeeld eventjes op de NTTB-site: zie ik een foto van vorig jaar op de homepage! West was toch echt winnaar en niet Oost… Neem het toernooi (en de winnaars) nou eventjes serieus! Volgend jaar gaan we dus naar Rotterdam. Hopelijk hebben we daar wel een mooi ereschavot waarop de winnende teams kunnen worden gehuldigd. Nu werden de winnaars op ‘het matje’ geroepen. Ton, mogen wij het erepodium van het WK vanaf 2012 gebruiken op Papendal? Een fantastisch toernooi verdient een fantastisch podium met een mooi slotaccoord. En beste tafeltennisliefhebbers, let op dat ventje met rugnummer 166. Die mag u volgend jaar in Rotterdam absoluut niet missen!
- Maandag 5 juli - 14:49
- Column
- 8 reacties
Reacties
Het mag nog wel wat positiever Peter!
Nou Peter, je begint goed positief, jammer dat er toch nog een stukje negativiteit uitstraalt. Hopelijk ben je het met me eens dat het toernooi een stuk beter is verlopen dan de afgelopen jaren. De communicatie vooraf is nog nooit zo goed geweest, de contactpersonen werden keurig over alles op de hoogte gehouden. Daarnaast heerste er een sportieve sfeer, ook tussen de diverse afdelingen. Tafeltennis.tv hebben we inderdaad gemist, er waren zoveel mooie wedstrijden die zeker tafeltennis.tv waardig zouden zijn! En ja, het liep inderdaad weer erg ver uit (en het is standaard geworden dat Gelre weer tot het laatst moet spelen!) en na twee dagen in de hitte te hebben gezeten willen de ouders en supporters niet nog eens een uur wachten op de prijsuitreiking. Kan ik me iets bij voorstellen! Zelf vind ik het heel erg jammer dat de Jeugdcup nu gelijk valt met en op de WK in Rotterdam. het is nu niet meer de afsluiting van een lang en druk seizoen, plus dat het nu helemaal ondergesneeuwd gaat worden. Daarnaast kunnen de kids zelf echt niet kijken bij de WK, we hebben nu gezien hoe weinig tt-vrije uurtjes er zijn geweest tijdens het weekend. Nee, geef mij maar lekker een weekendje eind juni in Papendal! Groeten van de coach met de toverwoorden!!! Of is het toch datgene dat je als eerste leert bij een opleiding communicatie: "het maakt niet uit wat je zegt, maar hoe het overkomt"
Goed punt
Dicky plaats hier een paar rake opmerkingen over het gelijktijdig houden van de jeugdcup en het WK. Naast dat de jeugdcup minder aandacht zal krijgen, is het natuurlijk ook zo dat er weinig tijd over is voor de jeugdspelers om bij het WK te kijken. Als toch wordt besloten om het gelijktijdig te houden, zou bijvoorbeeld de opzet van de jeugdcup eenmalig aangepast kunnen worden zodat er meer vrije tijd is voor de kinderen om van het WK te genieten. De opmerkingen aan het eind van Peter lijken me niet negatief, want hij geeft ook zeker oplossingen (bijv. ander systeem op finaledag). Het zijn dan ook meer nog wat verbeterpuntjes bij een geslaagd toernooi, dan een gebrek aan positiviteit wat mij betreft.
Klopt
Goed bezig Journalist! We moeten ervoor waken dat de waarde van de Jeugdccup geborgd blijft. Peter draagt zeker oplossingen bij, maar we zijn er nog niet! Maar nogmaals, het was een topweekend, mede door een geweldige organisatie. Jaja, ook ik ben niet altijd even positief, maar in dit geval de complimenten aan de NTTB! Hopelijk slaagt 2011 net als 2010! Ik zet me zeker weer volop in!
janken
ik deel de mening dat het een prachtig evenement is. De leuke, extra dimensie zit hem in het gegeven dat er een appel wordt gedaan op samenwerking en teambelang. het individuele is belangrijk maar niet doorslaggevend. Wat ik zelf ook mooi om te zien vond was de begeleidende en sturende rol van de oudere spelers t.o.v. de jonkies. Om een concreet voorbeeld te mogen noemen (Afdeling Oost): Bas Hergelink die zich binnen het dubbelspel als leider (in de goede zin van het woord) opstelde en Edgar Postema en Rutger carelse aanwijzingen gaf, stuurde en stimuleerde. erg mooi om te zien, evenals de onderlinge betrokkenheid. Wat mij ook opviel was het vrijwel gebrek aan wangedrag. Ook dat is een prima en aangenaam teken waar de coaches ook een belangrijke rol in spelen. helaas zie ik het op individuele toernooien en tijdens competitiewedstrijden vaak anders. op de enkele door Peter eerder genoemde verbeterpuntjes spreek ik dan ook van een evenement dat zijn plek op de agenda meer dan rechtvaardigt. Chapeau! Waar ik wel met Peter van mening verschil is het voorbeeld van het betraande jongetje dat hij geeft. Emotie hoort bij sport, maar het gaat mij veel te ver om tranen als lofwaardig te zien. Sterker nog, ik zie het als een verkeerde uiting op het verliezen van een punt. Eigenlijk betekent het vrijwel altijd dat je bezig bent met winst en (veelal) verlies en de consequenties daarvan. Het zicht is vertroebeld door die uiting van angst. Ik ken de exacte statistieken niet, maar in praktijk zal janken veel vaker bijdragen aan een negatieve uitkomst (verlies, teleurstelling etc.) dan dat het iets positiefs bijdraagt. Een belangrijke taak zie ik hierin dan ook voor de trainer/coach weggelegd. er zijn veel wenselijker alternatieven voor de speler. Als voorbeeld daarvan kan ik een ieder van harte Mindset aanraden, zowel voor coach als pupil uiterst toepasbaar! Zelf erger ik mij aan jankende kinderen tijdens het spelen (en ja, ik heb het vroeger zelf ook wel eens gedaan), maar dat is natuurlijk een persoonlijke mening. ik haast mij echter te zeggen dat ik het niet zo verfoeilijk als wangedrag zoals schelden, gooien met batjes, op tafel slaan enz. vind. (en ja, helaas, dat heb ik allemaal zelf ook veelvuldig gedaan).
Niets mis met janken
Niets mis met janken wat mij betreft zolang het spelertje maar sportief blijft richting de tegenstander. Na afloop van een partij die het spelertje graag wilde winnen mag er best een traantje gelaten worden! Enorme huilbuien en woedeaanvallen tijdens de partij zelf zijn natuurlijk een ander verhaal. Maar graag willen winnen en er van balen als het niet lukt is eerder een goede eigenschap dan een slechte eigenschap. We hebben het hier immers over de talenten die de Nederlandse top moeten gaan vormen.
@journalist
Ik vind de associatie janken en willen winnen een vreemde. Janken staat m.i. niet voor willen winnen, zeker niet als het tijdens de wedstrijd gebeurt. Het staat symbool voor angst om te verliezen en de consequenties daarvan. En voor talenten die mogelijk de Nederlandse top gaan behalen is dat geen wenselijke zaak lijkt mij. Tenzij je mij aantoonbaar kunt maken dat er een correlatie tussen janken en prestaties is. Als trainer coach zal ik er i.i.g. niet in meegaan of het stimuleren. Of het zou moeten zijn dat de tranen voortkomen uit privé omstandigheden die los van de wedstrijd staan, dat vraagt om een andere benadering. Maar dat is mijn mening.
Beelski
Het verband dat ik hier leg is dat huilen met verschilligheid te maken kan hebben. Iemand die het meer uitmaakt zal eerder huilen dan een onverschillig spelertje. Om een correlatie aan te tonen zou ik een breed onderzoek moeten doen dat vele jaren loopt dus dat is uiteraard niet te doen. Ik zeg echter niet dat je er in mee moet gaan of het moet stimuleren! Huilen is juist iets wat je als coach op een juiste manier moet laten verdwijnen. Maar, als een nog zo jong spelertje huilt kan het soms wel verschilligheid aangeven, wat een positieve eigenschap is. Dat was mijn punt. Verhalen zoals bijvoorbeeld die over Federer die vroeger vele rackets gesloopt heeft zijn jou niet onbekend lijkt mij. Hier nog een link om je geheugen op te frissen: http://www.nytimes.com/2009/09/10/sports/tennis/10federer.html
@ journalist
De verhalen over en beelden van een jonge Federer zijn mij idd. niet onbekend, de opfriscursus bewaar ik derhalve voor andere zaken waar het meer welkom is. Federer heeft meermaals aangegeven dat hij, nu achteraf, zijn destijdse gedrag als beschamend en destructief en contraproductief ziet. Wat betreft verschilligheid tonen, ook daar zijn veel wenselijker voorbeelden van. oppeppen, meer gaan bewegen, in concentratie komen enz. Als je mij de vraag zou stellen wat erger is janken of onverschilligheid dan kies ik vanzelfsprekend voor het laatste. Hetzelfde m.b.t. wangedrag. Hoewel in jouw redeneertrant wangedrag ook iets positiefs kan zijn omdat het op verschilligheid duidt. We vinden elkaar i.i.g. wel in het gedeelte dat je als trainer/coach invloed moet uitoefenen om het te laten verdwijnen.