dinsdag 7 februari 2012
'Voor Nederland is het gunstig dat Heister weg is'

'Voor Nederland is het gunstig dat Heister weg is'

Chung en De Bruin kritisch naar de bond en Heister

Amper drie weken nadat Nederland genadeloos door het ijs zakte op het wereldkampioenschap tafeltennis in Moskou, was het traditionele Top 12-toernooi van Swift een welkom uitstapje. Acceptabel niveau, aantrekkelijke partijen en met Merijn de Bruin (nummer drie van Nederland) als terechte winnaar was het middagje Deventer een onderhoudende. ,,Maar wil je toptafeltennis zien, dan moet je echt de grens over. Nederland telt niet meer mee.''

Valentijnsvoordeel
Johan van Felius laat aan duidelijkheid weinig te wensen over. De Deventenaar, die het Top 12-toernooi voor de zesde keer op de kaart bracht, gruwelt van de gebrekkige mentaliteit van de huidige tafeltennissers. ,,Ik heb jongetjes van 13 en 14 jaar gezien, toptalenten, maar zo lui dat ze stinken. Daar kwam dus helemaal niets van terecht en dan zie je waar Nederland terechtkomt...''

Op de beschamende 48ste plaats van de wereld. Het debutantenkorps van - toen nog - bondscoach Danny Heister kon geen potten breken in Moskou. ,,Een zwaar toernooi'', meende Oranje-speler Wai-Lung Chung, die derde werd in Deventer. ,,De druk was hoog en er waren tal van redenen waarom het niet liep bij ons.'' De jonge Chinees wenste verder niet in te gaan op de achtergronden. ,,Maar de bond heeft veel problemen.''

Daar kijkt Merijn de Bruin niet van op. De 38-jarige Amstelvener pakte zijn koffers bij Oranje na meerdere aanvaringen met Heister. ,,Hij was goed als speler, maar dat is hij als trainer niet'', aldus de oud-international. ,,Het is voor Nederland gunstig dat hij weg is, want zijn trainingsstof is onvoldoende. Heister maakt spelers niet beter.''

Wai-Lung Chung kritisch
Chung roemt de internationale ervaring van Heister. ,,Op dat gebied kon hij me veel leren.'' Het grootste talent van Nederland traint twintig uur per week met de nationale selectie op Papendal, maar ziet steeds dezelfde gezichten aan de andere kant van de tafel. ,,Ik zou wel wat vaker stages in het buitenland willen. Daar worden we beter van, maar de bond heeft altijd financiële problemen of moet bezuinigen. Er is niets mogelijk.''

En dus stagneert het niveau, meent verliezend finalist Martijn de Vries. ,,Mijn broertje Boris en Wai-Lung; dat zijn echt toptalenten die loeihard trainen. Maar de bond haalt er veel te weinig uit.'' De student uit Hattem traint zelf ook nog op Papendal, maar deed een stap terug. ,,Mijn studie is nu belangrijker.''

Chung investeert de komende jaren wel in internationaal succes. Als speler van het Duitse Bad Hamm, maar ook met Oranje. ,,Maar ik hoop wel dat de bond ons serieus blijft nemen.'' Chung doelt op de aanstelling van de nieuwe bondscoach, de Kroaat Nikola Vukelja. ,,Kan best een goede zijn, maar dat weet ik niet. De bond heeft ons als Oranje-spelers totaal niet om advies gevraagd. Vind ik toch een beetje vreemd.''
  • Maandag 14 juni - 08:13
  • Bron: De Stentor
  • Toernooien
  • 1 reactie

Reacties

Cloudimira

Hageraats, Stan enz

Misschien is het al beter als de volgende generatie gewoon in het rood-wit-blauw (oranje) gaan spelen, daar zit nu meer potentie in dan bij de junioren.

  • Geen account? Klik hier om een account aan te maken.

Column

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen

Column Hanning: klompen en de parel van Oost-Groningen Zaterdag en zondag heb ik een kijkje genomen bij de Groninger Kampioenschappen in Loppersum. Er was een deelnemersveld wat de tafeltennisburgers weer moed kan geven. Vorig jaar was het namelijk dramatisch. Natuurlijk is het altijd leuk om weer met bepaalde personen te spreken over van alles en nog wat. Vooral tafeltennis is natuurlijk onderwerp van gesprek. Of ik nog competitie speel? Die vraag is mij meerdere keren gesteld. Het antwoord is nog steeds hetzelfde: nee. Dan moet er toch eerst een competitie aangeboden worden waarin ik op normale speeltijden actief kan zijn. Maar toch is mijn onderbouwing van het antwoord niet meer het zelfde. Ik gaf altijd als sprekend voorbeeld dat ik geen zin meer heb om op een dinsdagavond een uitwedstrijd te spelen in Finsterwolde. Eigenlijk wist dan iedereen in mijn buurt wat ik bedoelde. Een glimlach van mijn gesprekspartner was vaak de non-verbale bevestiging.

#