
Column Peter Hanning: Eens zullen wij kampioen zijn…
Eredivisieplek moet je verdienen en niet kunnen kopen
Ik weet niet hoe uw verjaardagspartijtjes verlopen, maar bij mij komen steevast een aantal onderwerpen naast de plakjes worst en blokjes kaas ter tafel. Gelukkig ook veel sport. Voetbal, de hockeytaferelen van m’n nichtje en natuurlijk tafeltennis met mij erbij. Daags na de finalewedstrijden om het landskampioenschap was er weer zo’n feestje. Mijn tante vierde haar verjaardag. Vol huis met familie en vrienden. De grijns van mijn neef Ronald uit Enschede staat mij nog scherp op het netvlies. Zijn Twente was – voor zover we het nog niet wisten - kampioen van Nederland geworden! En dat hebben we geweten en gehoord… Al was het alleen maar door het neuriënde deuntje van het clublied van zijn FC dat die avond als een overslaande langspeelplaat steeds maar terugkeerde. Eens zullen wij kampioen zijn… Ik kon desgevraagd met gepaste trots vertellen dat we ons weer hadden gehandhaafd op het hoogste niveau. Ten koste van sterk en strijdend Tafeltennis Zwolle, dat liet zien graag die volgende stap te willen maken naar de eredivisie.
We kregen het over de weg die clubs moeten bewandelen om daadwerkelijk het hoogst haalbare in Nederland te kunnen bereiken. Stap voor stap, daar waren we het wel over eens. Clubs moeten ook ergens naar toe groeien. Het gedurende die periode sportief en organisatorisch steeds weer moeten en willen onderscheiden ten opzichte van de concurrentie maakt sport mooi. Dan zie je winnaars en verliezers, vreugde en verdriet, verrassingen en teleurstellingen. Lovende woorden waren er ook die avond voor de Tukkers. Ook van mij als aanhanger van Groningen. Jaren bouwen en dan zo’n klinkend resultaat. Respect voor FC Twente. Maar voordat je überhaupt iets hebt bereikt, bijvoorbeeld promotie naar de eredivisie, moet er wel wat gebeuren, zei ik. Is de kloof tussen ere- en eerste divisie bij jullie net zo groot als bij het voetbal? Tja, wat moest ik daar op antwoorden. Denk het wel. Maar goed, je kunt bij ons ook een eredivisieplek kopen, zei ik gekscherend. Toen viel het stil. Ik voelde mij opeens het wielrennertje uit de Brand-bier-reclame…‘Je gelooft nooit wat die man zegt...’ Alle ogen op mij gericht…Ik noemde ‘de verhuizing’ van onze landskampioen bij de heren. Ze spelen met ingang van het komende seizoen hun thuiswedstrijden 220 kilometer verderop. Omdat de stichting waarin het topsportteam is ondergebracht haar middelen vooral genereert uit de regio Zoetermeer speelt de club uit Heerlen de thuiswedstrijden in Zoetermeer. Hahaha, zie je het al voor je dat Twente de thuiswedstrijden in de Kuip gaat spelen? grapte Ronald. Ik besefte mij dat deze toverformule eigenlijk wel heel mooi is verpakt en met stille trom is geaccepteerd in tafeltennisland. Maar eigenlijk vind ik het wel heel erg raar. Met – laat dat duidelijk zijn - respect voor de wijze waarop tafeltennis wordt bedreven bij beide verenigingen moet ik vaststellen dat ik dit eigenlijk niet vind kunnen. Eredivisieplekken moet je verdienen en niet kunnen kopen. Mijn neef was het met me eens. Peter, dat is iets voor één van je volgende columns! Waarvan acte. Eens zullen wij kampioen zijn…
- Woensdag 26 mei - 15:01
- Bron: Peter Hanning
- Column
- 3 reacties






Reacties
Dit keer zit je mis Peter
http://www.nfllondon.net/, probeer het is op deze manier te zien. Ik denk dat het idee om de sport in Zoetermeer te promoten prima is, de wedstrijd tegen Westa wordt nog steeds in Heerlen gespeeld wat aangeeft dat ze helemaal niet los staan van de realiteit. Je kan er ook voor kiezen om in de hoofdklasse te beginnen en dan twee jaar lang gezeur aan horen dat men er niet huis hoort (net als swift 2, een jaar of twee geleden). En dat je je eredivisie plaats kunt kopen is op zich niet zo vreemd, bij voetbal kun je de jupiler plek kopen. Wedden dat baronie een betere selectie heeft dan top Oss, maar de baronie heeft de middelen niet om op dat niveau te spelen dus ook daar is sprake van "kopen". Duitse tafeltennis competitie nog erger, hoe hoed je ook bent pech gehad. Ik denk dat je tafeltennis te kort doet door net te doen of dit de enige tak van sport is waar je iets koopt en de enige tak van sport is waar je thuiswedstrijden op andere locaties speelt.
Tafeltennis verdient nog veel meer
Mooie discussie Peter, die niet vreemd is voor welke sport dan ook. Betaalde sport brengt discussies met zich mee. Real Madrid, Ajax en zelfs FC Twente hebben daar mee te maken. Ook het spelen van wedstrijden of het overdragen van licenties is niet vreemd in de sport. Van Zevenhuizen naar Rotterdam in het volleybal of van Groningen naar Assen binnen ons eigen tafeltennis zijn zo maar eens wat voorbeelden. Punt is dat er naar mijn mening te weinig middelen worden vrij gemaakt in en voor onze mooie sport. Een licentiesysteem zoals dat ooit is bedacht in de Amerikaanse NBA waarbij er voorwaarden worden gesteld aan de clubs en er een evenwichtige verdeling van het talent en de sterren plaatsvind is een prachtig voorbeeld. Als we het als clubs voor elkaar krijgen om het maatschappelijk belang van onze sport op te waarderen, mooiere accommodaties voor elkaar krijgen en blijven werken aan een goede en vooral spannende eredivisie dan moet die bal toch eens gaan rollen. Dus ik zou zeggen, blijf trots op die mooie hal in het noorden en koop dat kampioenschap met zoveel mogelijk talent en wie weet volgen ze dan in Klazienaveen, Rotterdam, Zoetermeer en Hazerswoude om het spannend te houden.
Regelementen?
Een boeiende column, voor zowel de visie van Ruud alsmede die van Peter is wat te zeggen. Lijkt me een goed plan als hier duidelijke regels voor worgen opgesteld door de NTTB. Één ding is wel helder, door het vertek van Redjep zal de titelstrijd volgend seizoen nog meer dan ooit open liggen en dat is alleen maar toe te juichen.