Column Peter Hanning: Herenfinales, ware tafeltennis promotie!
Supporters clubs laten het jammerlijk afweten bij hun damesfinales
Een keiharde tsjoooaahhh met een vleugje zachte g, een gebalde vuist, het batje gaat van de rechter naar de linkerhand. Daan Sliepen scoort weer eens een fantastisch punt, het Westa-publiek gaat uit zijn dak en scandeert de naam van hun favoriet. Het publiek uit Heerlen gaat in het tegenoffensief en schreeuwt hun topspeelster bemoedigend toe. Het is een heksenketel in de tafeltennisarena van SKF aan de Wageningselaan in Veenendaal. Er wordt een fantastisch tafeltennisgevecht geserveerd aan het publiek dat zicht- en hoorbaar geniet van de spanning en sensatie in het centrecourt. Een centrecourt overigens, zoals dat er eigenlijk bij elke eredivisiewedstrijd uit moet zien! Dat zou een mooie volgende stap zijn en moeten de NTTB en de clubs gewoon met elkaar gaan regelen, maar dit terzijde. De herenfinale is werkelijk om te smullen. Al huppelend maakt Daan zich op voor de volgende rally, het publiek zit op het puntje van de stoel… Sssssst!
Enkele meters verderop is er sprake van een oorverdovende stilte zo nu en dan doorbroken met wat handgeklap. Daar wordt ook gestreden om de voorjaarstitel. Speelsters van Europees topniveau moeten het doen met een gewone tafel (beetje jammer!) en met (erger nog) slechts een handjevol toeschouwers. Ik heb ze even geteld, 24 toeschouwers hadden aandacht voor de dames… De rest van de 300/400 man had er niet of nauwelijks oog voor. Die waren bezig met het aanmoedigen van hun favorieten. En dat is natuurlijk logisch. De vraag (of beter de kritiek) die rond zoemde was of de damesfinale wel gelijktijdig gespeeld moest worden. Nu speelden de dames in de schaduw van de heren… Wat je er ook van vindt, dit contrast geeft maar weer eens aan dat spanning wel een belangrijk element is wat ertoe bijdraagt dat publiek graag naar tafeltennis komt kijken.
Spanning en veel publiek gaan dus blijkbaar hand in hand. Bij de damesfinale was nauwelijks sprake van spanning, wat dat betreft zitten we paradoxaal met die Europese toppers in onze maag. Maar is spanning het enige wat telt? Nee! ’s Ochtends bij de promotie/degradatiewedstrijden was het beeld precies hetzelfde. Veel publiek bij de heren, maar bij de dames – waar wel degelijk sprake was van een spannende strijd - waren ze op één hand te tellen. Bij wijze van spreken dan. Waar was het publiek van De Treffers, Scylla en Den Helder? Als clubs zelf al niet iets proberen te maken van zo’n wedstrijd dan wordt het nooit wat met het damestafeltennis in ons land. Leeft het damestafeltennis wel bij die clubs? Die vraag moeten we – en vooral die clubs zelf (inclusief Heerlen) - eerst maar eens durven te beantwoorden. Want als het had geleefd, dan hadden de tribunes ook bij de dames vol gezeten. En dat maakt het toch allemaal veel leuker. Dat hebben de wedstrijden Zwolle-Argus en Heerlen-Westa zaterdag maar weer eens dubbel en dwars bewezen. Wat een spanning, sensatie en spektakel… Heren, bedankt voor een heerlijke pot tafeltennis!
- Maandag 17 mei - 14:36
- Bron: Peter Hanning
- Column
- 4 reacties
Reacties
Spektakel
Het was inderdaad een ware happening! Enorm genoten, en fijn dat er een goede positieve column op ttnieuws is verschenen.
reactie
Duidelijk verhaal van Hanning. Prachtige potten op het scherpst van de snede. Compliment voor de organisatie. Maar ik moet helaas ook wat kanttekeningen plaatsen bij deze finales. Het is natuurlijk van de gekke dat er een gat van 2,5 uur zat tussen de grote finales en de 'kleine' van 12 uur. Da's één. Plek om naar de dames te kijken was er nauwelijks, zowel de spannende pot van Scylla waar er wel degelijk toeschouwers van beide kampen aanwezig waren als later bij Den Helder. Dat ze bar weinig uit hun dak gingen, das een ander verhaal. Dat gebeurt allleen bij Avanti.... veel clubs kunnen daar nog wat van leren. Dus ik stel voor: volgend seizoen de grote finale van de mannen bij Avanti of zeker in de prima geschikte hal bij Pecos of de Treffers. hebben die cubs ook nog eens barinkomsten. Verder was het top daar in Veennedaal, maar ik was wel gesloopt savonds van die lange zit... En nu ik toch bezig ben, was het niet beetje raar dat twee clubs (die hemelsbreed nog geen 20 km van elkaar vandaan liggen) in Veenendaal moeten spelen??? Niet zo gek dat men massaal thuis blijft...
Leeft het damestafeltennis?
De vraag of het dames tafeltennis leeft bij Treffers & Scylla kan ik positief beantwoorden. Er waren ongeveer 40 toeschouwers. Das een prima opkomst voor een dergelijke wedstrijd. Normaal komen er max. 10 mensen op een dames wedstrijd af. Tel uit je winst. Het is misschien niet zoveel als bij de heren, maar dat is normaal. Ik word wel eens een beetje moe van dat damestafeltennis-bashen (te laag niveau, te weinig vrouwen, te weinig ambitie, te weinig supporters, te weing geld etc...) in Nederland.... Als of de heren iets voorstellen Europees, en het iedere week volle bak is bij een herenwedstrijd (not). Is deze column sexistisch gebral/azijnpisserij/chronische ontevredenheid? SKF heeft begrepen dat tafeltennis goed "verpakt" moet worden. Maar we hebben een lange weg te gaan als sport. 3 minuten sportjournaal per kwartaal is een beetje weinig. Namens alle mensen van Treffers: SKF bedankt voor de goede organisatie.
Damestafeltennis, Peter Hanning en spanning
Zoals altijd vind ik (René Daniels) het een genot om de columns van Peter Hanning te lezen. Positieve insteek, opbouwend, visie en leuke vocabulaire. Tja, het damestafeltennis, wat te doen?. Bij CL-wedstrijden in Heerlen zitten er gemiddeld 250 man (finale incl.) en dat is redelijk. Maar de eredivisie hangt erbij, daar zijn we eerlijk in. En dus kiezen de fans op zo'n zaterdag als 15 mei jl. voor de heren. Spanning is waar het om draait, zoals Peter ook stelt. Maar in gewone eredivisiewedstrijden is die er niet altijd. Dus is het CL-systeem geschikt (5 partijen, zoals in Davis-Cup, alleen spelen de nummers '3' tegen elkaar i.p.v. een dubbel) of het Duitse systeem (twee keer twee tegen twee, ook volgens Davis-Cup waarbij begonnen wordt met twee (vrij te kiezen) dubbels op twee tafels. Altijd spektakel, altijd iets te zien. Maar kunnen alle clubs, met hun soms (te) kleine zaal ,tegelijk op twee tafels spelen. In de 'container' van Heerlen (ja ja, ik ken mijn klassieken, sorry kritieken) wordt dat al moeilijk. Maar daar moeten we dan maar een oplossing voor zoeken. Zodat ons Heerlense 'luxe' publiek (dat vaak pas 'los gaat' als het spannend wordt) wekelijks los kan gaan...Reageer nu maar niet, ik zit niet te wachten op een oeverloze discussie over spelsystemen. Laat de Werkgroep Eredivisie zich hier maar over buigen.