maandag 21 mei 2012
Uit de oude doos (145): Wu Bin pakt eerste titel voor Midstars

Uit de oude doos (145): Wu Bin pakt eerste titel voor Midstars

Ook routinier Jan Tammenga speelde een puike wedstrijd

ROTTERDAM - Zijn revanche was daar. Na het ontluisterende verlies van vorige week (4-0), bezorgde de Chinees Wu Bin met twee spetterende zeges zijn ploeg Ankerstars de herfsttitel. De tafeltennissers uit Middelstum wonnen met 4-1 en onttroonden drievoudig landskampioen Rotterdam. De coachen Jan en Anne Vlieg zagen daardoor hun droom sneller dan verwacht uitkomen: in het debuutjaar in de eredivisie de titel binnenhalen met hun oude liefde Midstars.

Het is niet terecht om alle eer naar Wu Bin te schuiven, want ook routinier Jan Tammenga speelde een puike wedstrijd. De 28-jarige tafeltennisser boekte vijf jaar geleden met Harkstede, waar hij vijftien jaar speelde, ook al successen. Na een paar jaartjes in de Duitse competitie te hebben gespeeld, haalde Anne Vlieg hem naar Middelstum. Een sterke zet, want Tammenga heeft de fundamenten gelegd voor de eerste titel in het bestaan van Midstars.

Uit Trouw, 21 december 1998

Ondanks het desastreuze verlies van vorige week, waardoor een beslissingswedstrijd noodzakelijk was, was de uitgangspositie voor de ploeg van Vlieg uitstekend of zoals Rottterdam-coach Alfred de Jong het verwoordde: “Vlieg had weinig nodig om zijn team op scherp te zetten, dat lijkt me na die nederlaag wel duidelijk.” Wat dat betreft had De Jong het stukken moeilijk om zijn pupillen na de euforische zege van vorige week op scherp te krijgen. Dat bleek ook wel in de wedstrijd, die een geheel ander karakter had als de vorige. Rotterdam was bevangen door de stress en Midstars speelde gretig en daardoor overtuigend. De thuisploeg kwam wel op voorsprong door een afgetekende zege van kopman Michel de Boer op Peter Verwey, maar daarna was de pret over.

Mede door een zeer fanatiek meelevende Jan Vlieg speelde Midstars Rotterdam helemaal stuk. Vooraf had de Groninger coach nog stevig gesproken met zijn ploeg, met name over de mentale kant van de sport. “We waren natuurlijk gewaarschuwd, maar belangrijk was dat we met de vuist omhoog moesten spelen. Met uitstraling dus. Dat lukte fantastisch, want we hebben Rotterdam na de eerste partij volkomen overrompeld.” Zelfs Wu Bin had de boodschap van zijn coach goed begrepen, want de Chinees toonde voor het eerste dit seizoen veel emotie. Tegen het zestienjarig talent Barry Weyers, die hem vorige week nog de eerste nederlaag van het seizoen bezorgde, stond het vizier op scherp. Op indrukwekkende wijze vernederde hij zijn tegenstander en liet met de cijfers 21-9 en 21-8 geen spaan heel van Weyers. De Jong nam zijn pupil in bescherming. “Weyers heeft hem de vorige keer overrompeld, dan kun je geen tweede maal verwachten. Daarvoor is hij te onervaren en te jong.”

De cruciale partij was die tussen Nermin Smajic en Jan Tammenga. De Groninger zag vlak voor de wedstrijd bleekjes en was helemaal niet fit. Voor Vlieg het teken om flink op zijn pupil in te praten. Vlieg: “Ik zag dat ook Smajic niet lekker uit zijn ogen keek. Vandaar dat ik Tammenga heb gesommeerd om verbaal flink tekeer tegaan.” Die strategie hielp want Smajic stond stijf van de stress en keek tijdens de partij moedeloos om zich heen. Met 21-9 en 21-12 kreeg de Rotterdam een flink pak slag, dit tot grote teleurstelling van zijn coach. “Nermin was de zenuwen niet de baas. Normaal gesproken mag hij niet met deze cijfers verliezen”, aldus De Jong.

Rotterdam moest vervolgens het dubbel in winst omzetten, om de wedstrijd nog een andere wending te geven. Die opdracht leek aanvankelijk te slagen, maar op de stand 10-7 in de beslissen de game ging het licht uit bij het koppel Weyers/De Boer. Tammenga, met Wu Bin aan zijn zijde, denderde naar een 17-11 voorsprong en gaf die niet meer uit handen (21-15). Het slotakkoord was voor Wu Bin. Het Chinese troetelkindje, die de afgelopen week emmers vol kritiek over zich heen kreeg, had alleen in de eerste game nog moeite met De Boer (23-21). In de tweede game liet hij de Rotterdammer kopman alle hoeken van het centrecourt zien en won verdiend en overtuigend met 21-12. De blosjes op zijn wangen spraken boekdelen, hij had alles gegeven en liet zich uiteindelijk in de armen vallen van 'suikeroom' Harry van Meel.

Ook Jan Vlieg kreeg het zwaar te verduren. Hij werd door vierde speler Dennis Post op een taart in het gezicht getracteerd. Vlieg kon de actie wel waarderen: “Ach, dan raakt die jongen ook een keer iets”, klonk het een beetje cynisch. Over het spel van zijn ploeg kon de Groninger niet echt tevreden zijn. “Het was geen hoogstaand tafeltennis. De ploeg die het hardste heeft geschreeuwd heeft hier gewonnen. Wij hebben dat prima gedaan.” Zijn collega Alfred de Jong was na de nederlaag aangeslagen. “Ik sta flink te balen en ik houd er toch een rot gevoel aan over. Smajic heeft ver onder zijn kunnen gespeeld en dat was cruciaal voor de wedstrijd. Een tweede plaats zegt me niets, net als die medaille die we gekregen hebben.” Maar in Rotterdam zijn nog belangrijkere zaken dan het tafeltennis. De Jong lachend: “Zolang Feyenoord maar niet verliest van Ajax.”




TTsport stunt met zeer veel aanbiedingen, klik hier


Reacties

  • Geen account? Klik hier om een account aan te maken.

Column

Column Peter Hanning: CU Sunday

Column Peter Hanning: CU Sunday Ik rijd op de A6 richting Groningen.  De felle lichten van de auto achter mij irriteren me. Even gas terug en het probleem haalt mij in. Het saaie gesprek op de radiozender nodigt mij uit om te gaan zappen en voor dat ik het weet zit ik in de afterparty van de Toppers.  Op mijn gezicht verschijnt een grijns, omdat ik mezelf eventjes wijs maak dat die uitzending uit Hilversum had kunnen komen. Want ik heb daar genoten van toptafeltennis. Van tafeltennistoppers. De meezingers op 100%NL maken plaats voor de echo’s van het getik van het celluloid op de tafel, het raken van het bat… Het verschil in tempo verraadt het verloop van de fantastische rally’s. Op de achtergrond het geluid van de adembenemende stilte van het publiek met hier en daar aahhhs en ooohhs… Bijna altijd afgesloten met een gejuich en applaus van volop genietend tafeltennispubliek. Ik probeer een fantastische balwisseling tussen Nathan en Martijn in gedachten nog eens na te spelen. Er flitsen allerlei momenten door het hoofd. De rally’s  worden begeleid door het nummer ‘Bloed, zweet en tranen’ meegezongen door een bomvolle ArenA.

#