Column Ron Laken, reactie op enorme leden terugloop NTTB

Zoals geschreven door Ted van der Meer, maar ook erkent door de NTTB loopt het ledenaantal van de NTTB snel naar de nul. Maar hoe kunnen we dit voorkomen, er zijn veel mensen en veel meningen. Hieronder een aantal die ik heb gehoord in de wandelgangen.

  • Nieuwe bond oprichten
  • Meer entertainment (o.a. eigen mening)
  • meer publiciteit aan de sport (clinics etc.)
  • Meer media aandacht
  • Betere prestaties op WK’s etc (voorbeeld functie voor jeugd)
  • Clubs moeten beter werven
  • Andere spelvormen
  • Kortere wedstrijden
  • Terug naar wedstrijden tot de 21

Maar is dit nu allemaal wel zo? Natuurlijk kunnen veel zaken eraan bijdragen en zal het wellicht zorgen dat de sport blijft in Nederland. Ook in andere sporten zie je deze zelfde tendens, zelfs bij populaire sporten als tennis, al is het daar iets minder schrijnend vanwege de grotere aantallen.

Waar begint het probleem?

Dit begint bij de consequentheid van de ouders. Kinderen moeten voor hun algemene ontwikkeling een sport beoefenen vind ik. Sport vormt kinderen! Ouders die veel te besteden hebben kiezen er vaak voor kinderen op voetbal te doen en nog iets erbij. In mijn optiek zou er zoiets moeten zijn als een algemene sport test, wat vindt het kind leuk en waar heeft het aanleg voor. Doorgaans vinden kinderen dingen leuk die ze goed kunnen. Anders gaan ze veel verliezen en verliezen ze daardoor ook het spelplezier, alhoewel er natuurlijk uitzonderingen zijn. Nu haken ze snel af omdat ze wat ze doen maar half doen en vaak ongeinteresseerd.

Ouders met weinig financiële middelen kiezen er vaak voor hun kinderen niet te laten sporten. Dit is 1 van de problemen. Deze kinderen hebben vaak een grote wilskracht, immers komen de beste voetballers uit achterstandswijken. Dit heeft te maken met vechtersmentaliteit en doorzettingsvermogen. 1 en 1 = 2 met logisch nadenken zou je zeggen.

Hoe makkelijk is het om een kind bij een tafeltennisclub te laten spelen waarvan de ouders weinig geld hebben. Geef een gratis of bijna gratis lidmaatschap bv voor de eerste 2 jaar inclusief bondslidmaatschap als het competitie wil spelen. Ook de NTTB moet hierin meegaan vind ik. Immers zal een jeugdlid wat de sport leuk vind langer blijven en later een goede klant worden. Een topsporter heeft redelijke kans ook succesvol te worden in het bedrijfsleven vanwege de passie en mentaliteit.

Daarnaast is natuurlijk belangrijk om te onderzoeken wat de reden is van afhaken van NTTB leden. Ik heb daar nog geen statistieken van gezien, daar ligt natuurlijk de kern. Maar misschien heb ik deze over het hoofd gezien. Ik hoor eigenlijk alleen maar wat mensen vinden wat er moet veranderen. Ik zou een korte enquete houden onder afhakende NTTB leden wat nu de reden is van stoppen en hiermee aan de slag gaan en deze mensen benaderen om ze te behouden. Voorzover ik weet is er alleen een enquete gehouden onder de mensen die nu nog spelen. Ongetwijfeld zijn er een hoop parallellen. Mocht dit er al zijn of al gebeuren dan hoor ik dit graag in de onderstaande reacties.

Wat nog meer?

Het probleem is tevens een club probleem en het een is aan het ander gerelateerd. Geregeld komen er bij clubs nieuwe mensen die willen tafeltennissen. Deze mensen komen uit verschillende categorieën.

  • Nieuwe jeugd, nog niet eerder gespeeld
  • Jeugd van andere clubs (geen team meer bij huidige club of de club voldoen niet meer aan verwachting, niveau of gezelligheid)
  • Nieuwe senioren, nog niet eerder gespeeld
  • Senioren van andere clubs (geen team meer bij huidige club of de club voldoen niet meer aan verwachting, niveau of gezelligheid)

Nieuwe jeugd moet zich natuurlijk allereerst welkom vinden en daarnaast voldoende leeftijdsgenootjes hebben. Laat de jeugd daarom zoveel mogelijk werken met mond op mond reclame, neem vriendjes of vriendinnetjes mee voor gratis trainingen etc. Daarnaast is de trainer van essentieel belang. In mijn optiek zijn de goede trainers op 1 hand te tellen in Nederland. Een trainerscursus gevolgd hebben bij de NTTB wil niet zeggen dat je een goede trainer bent en heb je eredivisie gespeeld, dat wil ook niet zeggen dat je een goede trainer bent. Vaak trekken clubs toch namen uit de eredivisie aan die klaar zijn met hun eigen carrière en bij verschillende clubs hun geld komen ophalen. Je ziet bij mensen met een clubhart vaker talenten ontstaan omdat deze ook bereid zijn jeugd gratis te coachen op toernooien (oprechte interesse)

Vaardigheden van een goede trainer:

  • Technische en tactische kennis
  • Orde kunnen houden
  • Motiveren (zowel groep als individueel)
  • Duidelijk dingen kunnen overbrengen
  • Analytisch vermogen
  • Eigen visie

Daarnaast speelt natuurlijk ook mee dat met name mannelijke trainers die met kinderen werken behoorlijk onder een vergrootglas liggen, door schandalen uit het verleden. Een hand vastpakken en de slag voordoen gaat al te ver, waardoor de realiteit uit het zicht is. Helaas een maatschappelijk probleem #metoo is ook doorgeslagen.

Wel goed dat hier een toezicht op is en veel verenigingen een VOG hebben voor al hun trainers. Aan de andere kant zegt een VOG niets, er zijn helaas nog steeds mensen actief in tafeltennisland waarvan genoeg bekend is en nog steeds met jonge mensen werken met VOG omdat er geen aangifte is gedaan. Wat mij betreft deze mensen direct uit het circuit halen.

Daarnaast is in mijn optiek de creativiteit van een speler erg belangrijk, dit begint bij de jeugd. Tafeltennis en andere sporten worden nu teveel uit de boekjes geleerd. Bijvoorbeeld bij gewoon tennis leert bijna iedereen een dubbelhandige backhand, terwijl er zoveel grootheden (bv Sampras, Federer etc.) enkelwandig slaan. Dit zelfde geldt voor tafeltennis, bij veel jeugd en senioren van 20 plus zie ik dezelfde technieken terug, geprogrammeerde spelletjes. Kijk je naar de Zweedse spelers die zijn bekend om hun balgevoel en zag je ook vaak met inspelen op grote toernooien een beetje klooien met de bal. In mijn trainingsjaren ook wel spielerei genoemd. Kijk je naar de spelers nu, is het vaak de standaard patroontjes uit de boekjes en tik tak tok, waarbij het kennelijk gaat om wie de bal het hardst naar de overkant kan rammen, leuk voor het publiek misschien uiteindelijk vaak minder efficiënt voor het creëren van allround spelers.

Ook vragen veel trainers vaak de hoofdprijs, waardoor het voor weinig clubs nog haalbaar is een fatsoenlijke trainer te betalen. Ik hoor vaak bedragen als € 30 netto per uur. Als je € 30 per uur netto bij een baas verdient en je dit vertaald naar een 40 urige baan moet je € 6000,- bruto verdienen. Belachelijk dus. Dit komt natuurlijk doordat een trainer vaak maar 2 uurtjes training geeft op een club in de week en dit met reistijd ook gewoon nodig is om het voor de trainer rendabel te maken. Wanneer clubs uit dezelfde regio’s onderling een afspraak maken bijvoorbeeld maandag om 13:00 bij club A en 16:00 bij club B en 19:00 bij club C dan ga je creëren dat het uurtarief omlaag kan en meer clubs een trainer kunnen permitteren ook clubs die nu een zeer laag niveau hebben. Wellicht gaan er zelfs meer trainers van rond kunnen komen wat ook ervoor kan zorgen dat meer mensen fulltime kiezen voor het trainersvak. Andere optie is natuurlijk trainingen meer centraal te regelen, daardoor grotere groepen en de kosten voor clubs te reduceren zijn. Het niveau gaat dan ook sneller omhoog.

Ook gezelligheid bij clubs is een zorgelijk issue. In de jaren 80 en 90 waarin ik begon met tafeltennis (1984) waren de zalen bomvol en dus ook de kantines. Ouders waren betrokken bij de club en hun kind. Nu is de tendens dat het kind wordt gedropt 3 euro meekrijgt voor een hapje en drankje en na de wedstrijd wordt opgehaald en direct naar huis moet. Dit terwijl vaak na de jeugdwedstrijden vaak de senioren beginnen wat voor kinderen leuk kan zijn en betrokkenheid bij de club gaat genereren. Laat ook jeugd vaker meetrainen met de senioren en verplicht senioren te spelen met jeugd.  Gezelligheid kun je natuurlijk ook creëren als club, biedt de tegenstanders een drankje aan. Na de wedstrijd wat eten bestellen doet het ook altijd goed. Met thuisbezorgd is er altijd wel wat te regelen. Op dit moment zijn de clubs die dit regelen op 1 hand te tellen. Dit zijn ook niet voor niets de grootste clubs.

Uiteraard kan deze column nog even doorgaan i.v.m. de vele factoren. Alles speelt natuurlijk mee en zal tijd nodig hebben. Laten we hopen dat deze mooie sport in tact blijft.

Ron Laken

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel

avatar
  Schrijf in  
Abonneren op