Column Kees van den Berg: Financiële gezondheid tafeltennisclubs baart grote zorgen

Na een tijd weg te zijn geweest uit de tafeltenniswereld, zal ik in  deze column  een aantal zaken beschrijven waar het in mijn optiek misgaat bij veel tafeltennisclubs in Nederland. Een van de grote problemen bij veel tafeltennisclubs is weer een sluitende begroting te krijgen voor het nieuwe jaar door een heleboel onzekere factoren.

Een aantal factoren die daar niet bij helpen zijn:

  • Kosten van de plastic bal.
  • Dalende ledenaantallen.
  • Enorme kosten scheidsrechters.
  • Slechte of oude accomodaties die veel onderhoud nodig hebben.
  • Dalend aantal vrijwilligers, meer betaalde krachten.
  • Extreem hoge trainerskosten ten opzichte van ledenaantallen.
  • Weinig mensen met zakelijk inzicht bij clubs die zich willen inzetten en ontbrekende visies van besturen.
  • Stijgende energiekosten.
  • Mensen met visie en een mening worden vaak als vervelend ervaren i.p.v. deze mensen in te zetten. Dit zijn juist de mensen die hart voor de club hebben. Oude garde van de clubs willen vaak niet vernieuwen.
  • Lange termijn visie ontbreekt, vaak wordt er alleen gekeken naar langere termijn op sportief vlak en niet het financiële aspect.

Er zijn een aantal clubs die er ogenschijnlijk goed en gezond voorstaan voor de buitenwereld, maar in de praktijk dit eigenlijk helemaal niet zijn. Natuurlijk kan ik niet voor alle clubs praten, maar in zijn algemeenheid zie je een tendens. Alle factoren zijn natuurlijk aan elkaar gerelateerd. Dalende leden aantallen zijn niet alleen aan de NTTB te wijten, clubs moeten dus ook bij zichzelf te raden gaan. Aangezien zelfreflectie bij veel mensen (clubs) ontbreekt zal dit probleem helaas voorlopig nog wel voortduren.

Het probleem is dat veel clubs op korte termijn denken. Ik heb nu een paar duizend euro op de bank en we zijn heel rijk. Vaak zie je in begrotingen een mooi resultaat, maar in de praktijk zie je dat er nergens of te weinig wordt afgeschreven en bovenal niet gereserveerd. Bijvoorbeeld de kleedkamers, toiletten, keuken en schilderwerk. Hierdoor lopen veel clubs achter de feiten aan na een aantal jaar en spelen ze in vervallen clubgebouwen of moeten ze na verloop van tijd bij de gemeente aankloppen voor subsidies. Daarnaast leven sommige clubs op royale voet door te hoge huurlasten in een pand van de gemeente. Ook durven clubs niet te investeren in zaken waar geld wordt verdient, zoals de kantine. Gooi de oude koelkast er eens uit. Dit zijn enorme energieslurpers. Investeer in isoleren of plak goedkope folie achter de radiatoren wat zich binnen een paar weken terugverdient. Koop een digitale thermostaat etc. etc.

Verder zie je vaak dat de boekhouding bij kleinere clubs, (bijna heel tafeltennissend Nederland) wordt gedaan door iemand van binnen de club als vrijwilliger. Soms zie je dan toch wat teveel positivisme in de jaarrekeningen en worden de ALV’s fluitend met een biertje en een kop koffie afgesloten. Laat de boekhouding extern doen, vaak hebben deze accountants een onafhankelijkere blik dan iemand uit de vereniging. Dat kost wel wat natuurlijk, maar verdient zich ook zeker terug.

Hoe los je problemen dan op?

Allereerst is de kantine naast de tafeltennis zaal het hart van de vereniging. Hier wordt het geld verdient en hier worden de mensen verbonden met de vereniging. Zorg is dan ook dat de kantine gezellig is en er een goed biertje op de tap staat. Is er een competitiewedstrijd, biedt de tegenstanders wat te eten aan. Ze zullen langer blijven en dus ook consumeren. SVE Utrecht is daarvan een goed voorbeeld. Daarnaast organiseren ze leuke evenementen voor jongeren. Maar heb je minder leden dan SVE, ook dan kun je tegenstanders een leuke uitwedstrijd bezorgen en dat hoeft niets te kosten.

Ook zijn er natuurlijk een paar clubs die een grote sponsor hebben en duizenden euro’s per jaar uitgeven aan top spelers. Deze sponsoren zou ik willen oproepen, het landelijke belang van de sport meer te steunen dan de portemonnee van buitenlandse toppers. Je ziet bij een aantal van deze clubs dat de leden zich suf betalen aan contributie terwijl de spelers uit het eerste team vaak duizenden euro’s verdienen. Het publiek wat er op af komt is vaak een handjevol liefhebbers. Stop bijvoorbeeld 3 kwart van dat budget in opleiding van de jeugd en de accommodatie en hou het bij de lokale helden die je ook kan inzetten voor activiteiten voor de club.

Betrek tevens ouders van jeugd bij de club, er zitten vaak potentiële vrijwilligers bij die bijvoorbeeld twee goede rechter handen hebben. Ze zullen voor hun kind graag zorgen voor goede omstandigheden op de club. Communiceer als bestuur ook met ouders en weet wat er speelt en leeft. Bestuurders van clubs bestaan vaak uit mensen die een drukke baan hebben en weinig tijd hebben of een enorme ambtenaren mentaliteit hebben. Hierdoor is het zicht en visie op de club heel anders dan het zou moeten zijn. Ze wandelen 2 keer per maand binnen en denken de club te kennen.

Vaak zie je dat leden hun lidmaatschap opzeggen doordat er onvrede was en als het signaal eerder was gezien het met een gesprekje en een kop koffie op te lossen was. Ik heb ooit telefonisch (dat kon toen nog) mijn lidmaatschap opgezegd bij de secretaris van een vereniging waar ik 12 jaar lid was, dagelijks kwam en heel hard trainde.

Het enige wat ik te horen kreeg was: OK ik zal je doorhalen. deze man zat al 20 jaar op die stoel van de club en niemand heeft ooit gevraagd waarom. Triest, maar dit zie je helaas overal terug zonder de clubhoppers daarin mee te nemen. Je zag bij die club ook het leden aantal 3 keer zo hard dalen als bij andere clubs.

Laatste punt uit deze column, doe eens een enquete onder de leden. Je zal verrast zijn hoeveel verborgen irritaties er zijn. Maak het vrijwilligers makkelijk op de club en als ze zaken nodig hebben geef ze daarin een bepaalde vrijheid en budget. Dit zal het plezier en resultaat van de club ten goede komen. Ook in het bedrijfsleven zijn werknemers die streng gecontroleerd worden minder productief. Organiseer elk jaar ook iets leuks voor de mensen die zich inzetten voor de club, hoe klein het ook is, het wordt gewaardeerd.

Uiteraard is dit nog maar een fractie, maar aangezien ik nog meer columns mag schrijven voor TTNieuws hou ik nog wat achter de hand.

Herkent u iets in dit verhaal? Laat een reactie achter in de comments!

3
Reageer op dit artikel

avatar
2 Comment threads
1 Thread replies
0 Volgers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
Henk JohnsonJanMarc Recent comment authors
  Schrijf in  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Marc
Gast
Marc

wat ik me dan aanvraag, van hoeveel clubs en eventueel welke heeft de schrijver de financiële cijfers gezien? verder komen bij mij de begrippen algemeenheden en open deuren naar boven.
en de spelling kan ook wel een tikje beter trouwens.

Jan
Gast
Jan

Hoi Marc, als dit je echte naam is. Ik vind het juist netjes dat de schrijver bewust geen clubs met naam en toenaam noemt om deze clubs niet verder te beschadigen. We weten natuurlijk zelf wel welke clubs het financieel moeilijk hebben en welke clubs “teveel” geld stoppen in het betalen van spelers etc. Wellicht voor jou open deuren, maar kennelijk voor die clubs niet, anders hadden ze hun zaakjes wel op orde. Over spel en taalfouten in dit stuk, het kan dat er foutjes ingeslopen zijn, maar dat maakt de boodschap niet minder. Over dit soort fouten gesproken, lees… Lees verder »

Henk Johnson
Gast
Henk Johnson

Wanneer komt er weer een column van Kees van den Bergh? Hij zou meer gaan schrijven hier, blijft angstvallig stil…